cub-e.net

just coding...

Dynamics CRM 2015-2016 Messages Ozelliklerine Takilmadan Islemlerimizi Yapmak

Dynamics CRM icerisinde ozel amacla kullanilan bircok alan bulunmaktadir ve bu alanlarin ozel tipleri vardir. Yani bu alanlara standart .Net tipleri degil de CRM siniflarini parameter olarak atamaktayiz.

Bu duruma verebilecegimiz en unlu ornek ise statecode ve statuscode alanlarinin OptionSet deger almasi ve bunlarin kendilerine ozgu ozel message yapisi ile guncellenebilmesidir. Hatta bu islem oncesi kaydet guncellenemiz gerekiyorsa bu degerleri iceren bir SetStateRequest gondermeniz daha sonra da Update etmemiz gerekmektedir.

Kod uzerinde bu durumu  incelersek; Assign yani birisine kayit atama ve SetStateRequest yani kaydin durumunu guncellemek icin ayri islemler yaptigimizi ve kodun ne kadar uzadigini gorebilirsiniz.

            using (var service = new OrganizationService(crmConnection))

            {

                Entity account = new Entity("account");

                account["accountid"] = new Guid("0C2D5AC7-B7E4-E411-80E9-C4346BAC7DA8");

                account["name"] = "Adventure Works Inc.";

                account["creditlimit"] = new Money(100000);

 

                // Service call 1 – standart alanlari guncellestir

                var updateRequest = new UpdateRequest() { Target = account };

                var updateResponse = (UpdateResponse)service.Execute(updateRequest);

 

                // Service call 2 – sahipligi degistir

                var assignRequest = new AssignRequest()

                {

                    Assignee = new EntityReference

                    {

                        LogicalName = "team",

                        Id = new Guid("042d5707-6fe5-e411-80e5-fc15b428fa14")

                    },

 

                    Target = new EntityReference

                    {

                        LogicalName = "account",

                        Id = new Guid("0C2D5AC7-B7E4-E411-80E9-C4346BAC7DA8")

                    },

                };

                var assignResponse = (AssignResponse)service.Execute(assignRequest);

 

                // Service call 3 – kaydin durumunu degistir

                var setStateRequest = new SetStateRequest()

                {

                    EntityMoniker = new EntityReference

                    {

                        LogicalName = "account",

                        Id = new Guid("0C2D5AC7-B7E4-E411-80E9-C4346BAC7DA8")

                    },

                    State = new OptionSetValue(1), //inactive

                    Status = new OptionSetValue(2) //inactive

                };

                var setStateResponse = (SetStateResponse)service.Execute(setStateRequest);

            }

CRM 2015 update 1’den itibaren ise artik bu durumu daha iyi yonetebilmekteyiz. Cok basit bir update kodu icerisinde bu durumu cok rahat yonetebilmekteyiz. Bu ozellik sayesinde cok daha rahat ve hizli kod yazabilmekteyiz artik.

Bu durum entegrasyon calismalarimizda da bize hiz ve daha guvenli calisan bir kod yapisi sunmaktadir.

            using (var service = new OrganizationService(crmConnection))

            {

                Entity account = new Entity("account");

                account["accountid"] = new Guid("0C2D5AC7-B7E4-E411-80E9-C4346BAC7DA8");

                account["name"] = "Adventure Works Inc.";

                account["creditlimit"] = new Money(100000);

                account["statecode"] = new OptionSetValue(1); //inactive

                account["statuscode"] = new OptionSetValue(2); //inactive

                account["ownerid"] = new EntityReference { LogicalName = "team", Id = new Guid("042d5707-6fe5-e411-80e5-fc15b428fa14") };

 

                var request = new UpdateRequest() { Target = account };

                var response = (UpdateResponse)service.Execute(request);

            }

Daha fazla detayi bu adreste bulabilirsiniz: CRM online documentation page

Dynamics CRM 2016 - Upsert

CRM yazilimcilari cok asina olmasa da bu terim DBA’ler icin yabanci bir terim degil. Upsert aslinda bizim bildigimiz Update ve Insert islemlerinin bir metodda birlestirilmis hali. Isin ozu ise siz sisteme bir nesne gonderdiginizde ilk once bu var mi diye kontrol ediyor eger varsa update ediyor yoksa yenisini olusturuyor.

            using (var service = new OrganizationService(crmConnection))

            {

                // Use alternate key (accountnumber) field to identify an account record

                var account = new Entity("account")

                {

                    KeyAttributes = new KeyAttributeCollection

                    {

                        {"accountnumber", "MWNS-123" }

                    }

                };

 

                account["name"] = "Microsoft Turkey";

                account["creditlimit"] = new Money(200000);

 

                var request = new UpsertRequest() { Target = account };

                var response = (UpsertResponse)service.Execute(request);

            }

Kod calistiginda MWNS-123 kodlu kaydi arayacak varsa update yoksa insert edecek, iste bu kadar basit.

Bu arada sunu belirtmekte fayda var Upsert islemi icin ozel bir mesaj bulunmamakta yani islem Update olursa Update mesaji, Create olursa create mesaji calismakta. Plugin yazarken lutfen bunu goz onunde bulundurun.

Daha detayli bilgiyi asagidaki adreslerde bulabilrsiniz.

Dynamics CRM 2016 - Alternatif Anahtarlar (Alternate Keys)

Dynamics CRM 2016 icerisindeki guzel ozelliklerden biri de artik bir kaydi tanimlamak icin Guid disinda alternative bir anahtar da tanimlayabiliyor olmamiz. Bu sayede CRM’i baska sistemlerle entegre etmek daha da kolay hale gelmekte. Excel’den veri aktarimi yapmak ya da baska bir uygulamayla entegre ederken diger uygulamanin tanimlayicilarini CRM icersinde tanimlayabilmek bize buyuk esneklik kazandirmakta.

CRM arabiriminde Ayarlar(Settings)->Ozellestirmeler(Customization)->Sistemi Ozellestir(Customize System) adimlarini takip ederek herhangi bir nesne(entity)yi actigimizda anahtar tanimlama ekranina ulasabilmekteyiz.

Bu ekran vasitasiyla tanimlayicilari ekran goruntusunde gosterildigi gibi tanimlayabiliriz.

Burada onemli olan nokta ise gereksinimlerinize gore bir ya da birden fazla alani birlestirerek bir anahtar olusturabiliyorsunuz.

Bir alternative anahtar olusturdugunuzda arka tarafta CRM veritabani uzerinde sorgu performansini artirmak amaciyla bir bir sistem ise calismakta ve bir index olusturulmaktadir. Sistemdeki kayit sayiniza bagli olarak bu islem biraz zaman alabilir.

Bu arada String, Integer, Decimal alanlari bu islem icin kullanabilirsiniz. Olusturdugunuz key’i Update ve Upsert (yani Update or Insert) isleminde kullanabilirsiniz.

            using (var service = new OrganizationService(crmConnection))

            {

                // Use alternate key (accountnumber) field to identify an account record

                Entity account = new Entity("account", "accountnumber", "MWNS-123");

 

                // Set new credit limit;

                account["creditlimit"] = new Money(120000);

 

                // Entity reference using alternate key (emailaddress1) on contact entity

                account["primarycontactid"] = new EntityReference("contact", "emailaddress1", "test@test.com");

 

                UpdateRequest request = new UpdateRequest() { Target = account };

                UpdateResponse response = (UpdateResponse)service.Execute(request);

            }

Bu kullanim seklinin disinda bir de Entity ve Entity Reference siniflari icerisinde KeyAttributes olarak da erisme ve kullanma hakkina sahibiz.

            using (var service = new OrganizationService(crmConnection))

            {

                // Use alternate key (accountnumber) field to identify an account record

                Entity account = new Entity("account")

                {

                    KeyAttributes = new KeyAttributeCollection

                    {

                        {"accountnumber", "MWNS-123" }

                    }

                };

 

                // Set new credit limit;

                account["creditlimit"] = new Money(100000);

 

                // Entity reference using alternate key (emailaddress1) on contact entity

                account["primarycontactid"] = new EntityReference("contact")

                {

                    KeyAttributes = new KeyAttributeCollection

                    {

                        {"emailaddress1", "test@test.com"}

                    }

                };

 

                UpdateRequest request = new UpdateRequest() { Target = account };

                UpdateResponse response = (UpdateResponse)service.Execute(request);

            }

Eger CRM icerisinde talep ettigiginiz key bulunmaz ise asagidaki hatayi alabilirsiniz.

A record with the specified key values does not exist in account entity

Bu linklerden daha detayli bilgi alabilirsiniz.

Dynamics CRM ve Application Insights Entegrasyonu

Bircok Microsft Azure servisini Dynamics CRM ile entegre edebilmekteyiz. Bunlardan en guzel orneklerden birisi Application Insights ve Dynamics CRM birlikteligi. Bu makalede bu Application Insights ile Dynamics CRM'i nasil konusturacagimizi gorecegiz. Oncelikle Application Insights'in ne olduguyla baslayalim isterseniz. 
Visual Studio Application Insight bir telemetri servisidir yani bir sistemi detayli olarak incelemek sitediginizde ona veri gonderdginiz ve bu verileri detaylari bir sekilde grafikler ve tablolar halinde izlediginiz sonucunda rapolar alarak sisteminizin durumu hakkinda bilgiler edindiginiz bir hizmettir. Kisacasi size sisteminizin saglikli calisip calismadigi hakkinda olceklenebilir bilgiler vermektedir.
Dynamics CRM ise bir web tabanli uygulama oldugundan IIS uzerinde olusan web sayfasi goruntuleme taleplerini bunlarin suresini ve bu taleplerin kimden geldigini, hangi sayfalara bakildigini detayli olarak Application Insights'a aktarabiliriz.
Hadi baslayalim.

Azure icinde Application Insights kaynagi olusturalim

Azure hesabiniz yoksa bu adresten olusturabilirsiniz. Sisteme giris yaptiktan sonra Browse'a tikladiktan sonra Application Insights'i secenegini ile olusturma penceresini aciyoruz burada tek dikkat etmeniz gereken nokta Application Type seceneginde Asp.Net'i secmeniz gerekmekte. Gerekli bilgileri doldurdukran sonra Create dugmesiyle kendi Application Insights'inizi olusturabilirsiniz.



Bu noktadan sonra ekrandaki grafiklere tiklayarak her bir grafik bolumunun icinde o bolume nasil veri atabileceginize dair ornekler yer almakta.


JavaScript ile CRM icerisinden veri gonderelim

Dynamics CRM'i acip Ayarlar(Settings)>Ozellestirme(Customization)>Customize the System(Sistemi Ozellestir) bolumunden yeni Web Resource(Web Kaynagi) ekliyoruz.


Ben asagidaki kod parcasini kullaniyorum bu kod parcasi ile CRM icerisinden kullaniciyi ve islem yapilan entity'i(nesne) parametre olarak gonderiyorum.

var UserName;
var Alias;
var serverUrl;

function Getinfo() {
    var context;
    var UserID;
    var ODataPath;
    var selectFields = "$select=DomainName,FullName";

    context = Xrm.Page.context;
    serverUrl = context.getClientUrl();
    UserID = context.getUserId();
    ODataPath = serverUrl + "/XRMServices/2011/OrganizationData.svc";

    var retrieveUserReq = new XMLHttpRequest();
    retrieveUserReq.open("GET", ODataPath + "/SystemUserSet(guid'" + UserID + "')?" + selectFields, false);
    retrieveUserReq.setRequestHeader("Accept", "application/json");
    retrieveUserReq.setRequestHeader("Content-Type", "application/json; charset=utf-8");
    retrieveUserReq.onreadystatechange = function () {
        retrieveUserReqCallBack(this);
    };
    retrieveUserReq.send();
}

function retrieveUserReqCallBack(retrieveUserReq) {
    if (retrieveUserReq.readyState == 4 /* complete */) {
        if (retrieveUserReq.status == 200) {
            var retrievedUser = JSON.parse(retrieveUserReq.responseText).d;
            if (retrievedUser.FullName != null) {
                UserName = retrievedUser.FullName;
                Alias = retrievedUser.DomainName;
            }
        }
    }
}

function captureTelemetry() {
    var appInsights = window.appInsights || function (config) {
        function s(config) { t[config] = function () { var i = arguments; t.queue.push(function () { t[config].apply(t, i) }) } } var t = { config: config }, r = document, f = window, e = "script", o = r.createElement(e), i, u; for (o.src = config.url || "//az416426.vo.msecnd.net/scripts/a/ai.0.js", r.getElementsByTagName(e)[0].parentNode.appendChild(o), t.cookie = r.cookie, t.queue = [], i = ["Event", "Exception", "Metric", "PageView", "Trace"]; i.length;) s("track" + i.pop()); return config.disableExceptionTracking || (i = "onerror", s("_" + i), u = f[i], f[i] = function (config, r, f, e, o) { var s = u && u(config, r, f, e, o); return s !== !0 && t["_" + i](config, r, f, e, o), s }), t
    }({
        instrumentationKey: "Burayi degistirin"
    });

    window.appInsights = appInsights;
    appInsights.trackPageView(Xrm.Page.data.entity.getEntityName(), serverUrl, { User: Xrm.Page.context.getUserName(), DomainName: Alias });
    appInsights.trackEvent(Xrm.Page.data.entity.getEntityName());
}

function startPoint() {
    Getinfo();
    captureTelemetry();
}

Kodun icerisindeki "instrumentationKey: "Burayi degistirin"" bolumundeki instrumentationKey "Essentials" altinda bulabilirsiniz. 

Ben yukaridaki kodu Account(Firma) ve Contact(Contact) entity'lerinin onLoad event'lerine yerlestirdim.


Bunu yapmak icin form uzerindeki uc noktaya tikiiyoruz ve form duzenleyicisini aciyoruz. Form duzenleyicisi uzerinden Form Ozelliklerini aciyoruz ve biraz once eklemis oldugumuz js web kaynagini buradan seciyoruz ve ekliyoruz.


Yapmis oldugumuz degisiklikleri kaydedip formu yayinliyoruz,
Artik form her acildiginda  Application Insights'e veriler gidecektir. Benim demo sistemimden elde ettigim ekran goruntuleri asagidaki gibidir. AppInsights'a ilk girdigimde asagida goruldugu gibi bir ekran bizi karsilamakta. Sirasiyla bu kutucuklara tiklafdigimda detayli bilgileri almaktayim.


Request ve Response zamanlarini;

Kullanicinin sayfalari ne zaman hangi cihazdan cagirdigi ve yuklenme surelerini;


hangi formlarin ne kadar cagrildigini;


ve metadata bilgilerine;


yukarida goruldugu gibi ulasabilmekteyim. Bunun haricinde formlarda olusan hatalari ve kullanici detaylarini(geolocation gibi) da almaktayim. 

Application Insights hakkinda daha fazla bilgiye buradan ulasabilirsiniz.

Dynamics CRM Servis Mimarisi

Dynamics CRM üzerinde uygulama geliştirebileceğiniz çok güçlü bir mimari ile gelmektedir. Bu mimarinin temel yapı taşı ise WCF servisleridir. Bu yazımda sizlere CRM'in temel web servisleri olan Discovery ve Organization Servislerinin yapısını ve ne işe yaradıklarını anlatacağım.

CRM için kod geliştirirken her ne kadar sdk'nın içinden çıkan dll'leri kullansak da bu dll'ler vasıtasıyla ilk önce servis bağlantısı oluşturmamız gerekmektedir.  Yani verilere ulaşmak ve veri yazmak için WCF servislerini kullanmak zorundayız. Bu servislerle daha hızlı ve güvenli bir şekilde CRM platformuna entegre olmamızı sağlamaktadır.

WCF standartlaşmış bir teknoloji olduğu için biz yazılım geliştiricilere yeni özellikler sunmakta ve sürekli kendi içerisinde gelişmektedir. Dynamics CRM yapısında entity ve attribute katmanlı bir mimari bulunmaktadır. Yani biz CRM'in Business Logic katmanına müdahele edip yazılımlarımızı onunla entegre hale getirmekteyiz. Temel olarak nesne katmanı Entity isimli nesneden türemiştir. late-bound türlerde bu nesneyi sıklıkla kullanmaktayız. Early-bound olarak program geliştirme metodolojisini tercih edersek Entity class'ı ile işimiz olmamaktadır ama arka planda bütün nesnelerin bu class'dan türediği unutulmamalıdır. Bu konuya aşağıda bir örnekle tekrar değineceğim. CRM servislerine OrganizationServiceProxy ve DiscoveryServiceProxy sınıflarıyla bağlanmaktayız. Aşağıdaki kod bize bunu göstermektedir;

using (OrganizationServiceProxy _serviceProxy =
    new OrganizationServiceProxy(organizationUri, homeRealmUri, userCredentials, deviceCredentials)) ;

Discovery Servis

Dynamics CRM 4.0 versiyonundan itibaren multi-tenant bir mimaridedir. Yani tek bir uygulama birden fazla organizasyonu içerisinde barındırmaktadır. Yazılımcı olarak birden fazla organizasyon arasında geçiş yapmamız gerekiyorsa sistemde hangi organizyonlar olduğunu sorgulama işini Discovery servis ile yapmamız gerekmektedir. Bu servis yazma okuma işlemlerinin yapılacağı ana servise bağlanmamıza yardımcı olacak ve organizasyonların bilgisini bize döndürecektir. Aşağıdaki kod bize bu servise nasıl bağlanacağımızı ve organizasyonların bilgisine nasıl ulaşacağımızı göstermektedir.

Device ID bilgisini vermek istemezsek

Uri dInfo = new Uri("http://192.168.5.102/XRMServices/2011/Discovery.svc");
ClientCredentials clientcred = new ClientCredentials();
DiscoveryServiceProxy dsp = new DiscoveryServiceProxy(dInfo, null, clientcred, null);
dsp.Authenticate();
RetrieveOrganizationsRequest
rosreq = new RetrieveOrganizationsRequest();
RetrieveOrganizationsResponse
r = (RetrieveOrganizationsResponse)dsp.Execute(rosreq);
foreach
(OrganizationDetail o in r.Details)
{
      Console.WriteLine("Organizasyon Adı : " + o.FriendlyName);
}
Console
.ReadLine();

Device ID bilgisini vermek istersek

Normalde dokümantasyonlarda bu sekilde bir ayrim göremezsiniz. Ben bunu deneyimlerime dayanarak yapıyorum. Aslinda yukarıdaki kod da Online Organizasyon’a baglanir ama DiscoveryService’in varsayilan yapici metoduna 4. Parametreyi gönderirseniz yani DeviceCredential null olmazsa calisir.Sorun ise DeviceCredential’i oluşturmak icin CRM SDK\SampleCode\CS\HelperCode klasöründeki DeviceIdManager.cs kodunu kendi kodunuza implemente etmeniz gerekmekte.

Ek Bilgi

Bu kodla discovery servise bağlandıktan sonra ClientCredentials'ı kullanarak hali hazırda oturum açmış kullancının bilgisini sisteme göndermekteyiz. Ama her zaman bunu kullanmak istemeyebiliriz yani başka bir kullanıcı adı ve şifre ile sisteme girmek istediğimizde ClientCredentials'a kullanıcı adı, şifre bilgilerini verebiliriz.

clientcred.Windows.ClientCredential = new System.Net.NetworkCredential("kullanici adi", "sifre", "domain");

Yukarıdaki kodun çalışabilmesi için System.ServiceModel.Description,System.Runtime.Seriliazation, Microsoft.Crm.Sdk.Proxy ve Microsoft.Xrm.Sdk dll'lerinin referanslara eklenmiş olduğundan emin olun. Ayrıca uygulamayı .Net Framework 4.5.2'de derlemek gerekiyor.

Organization Servis

Dynamics CRM 2015'in ana web servisi Organization Servis'tir. Bu servis içerisinde entity instance'ları üzerinde işlem yapabileceğimiz 6 metod ve execute metodu bulunmaktadır. CRM Servis sınıfını oluşturabilmek için Organization Service Proxy'nin bir instance'ını oluşturmamız gerekmekte. Daha sonrasında ise Organization Servis sınıfını bunu göre ayarlayacağız.

Uri organizationUri = new   Uri("https:// !organizasyon crm url! /XRMServices/2011/Organization.svc");

ClientCredentials clientcred = new ClientCredentials();

clientcred.UserName.UserName = " kulllanici adi ";

cientcred.UserName.Password = " sifre ";

OrganizationServiceProxy _serviceproxy = new OrganizationServiceProxy(organizationUri, null, clientcred, null);

IOrganizationService _service = (IOrganizationService)_serviceproxy;Yukarıdaki kodun çalışabilmesi için System.ServiceModel.Description, Microsoft.Xrm.Sdk ve Microsoft.Xrm.Sdk.Proxy dll'lerinin referanslara eklenmiş olduğundan emin olun. Ayrıca uygulamayı .Net Framework 4.5.2'de derlemek gerekiyor. Oluşturduğumuz bu servisi daha sonra programımızın ilerleyen bölümlerinde çağırıp işlemler yapacağız.

Tabi burada belirtilmesi gereken bir konu da işlem yapmak istediğiniz nesnenin üzerinde yetkilerinizin olmasıdır. Bir kayıt oluşturabilmek için oluşturma yetkisine sahip olmanız gerekmektedir. Sadece okuma yetkisiyle bir kayıt oluşturamazsınız. Bir sonraki yazımda sizlere entity mimarisi ve yazma okuma işlemlerini anlatacağım.

Yukaridaki kod orneginde biz bir kullanici adi ve sifre ekledik. Eger her kullanicinin kendi kullanici haklariyla sistem üzerinde işlem yapmasini istiyorsaniz yukarıdaki kodda kullanici adi ve sifre kodunu silip asagidaki kodu eklemeniz gerekir.

ClientCredentials clientcred = new ClientCredentials();

Boylece sistemde oturum acmis kullanici bilgileri ile devam etmis olacagiz.

Bilmemiz gereken diğer bir konu da eger Early Bind veri tipi kullanacaksak servisi oluştururken ek bir komut daha girmemiz gerekmektedir. Yani linq ile sorgulama ve generated code üzerinde işlemler yapabilmek icin oluşturduğunuz servis nesnesine bu sekilde işlem yapacaginizi belirtmeniz lazim iste bunun icin asagidaki satiri eklememiz gerekmekte.

_serviceproxy.EnableProxyTypes();

Bu arada CRM servisi olusturmanin yeni bir yöntemi daha bulunmakta. Bu da CrmConnection nesnesini kullanmak. Bu nesneye erişebilmek icin Microsoft.Xrm.Client dll’ini referans olarak eklemeniz gerekmekte.

CrmConnection crmConnection = CrmConnection.Parse("Url=https://! Crm organizasyon url !/XRMServices/2011/Organization.svc; Username= kullanici adi; Password= sifre");

OrganizationService service = new OrganizationService(crmConnection);

Boylece servis oluşturma işlemini 2 satirda da halledebilmekteyiz. Tabii bu bilgileri ben bu sekilde kod içerisine koymus gibi oldum size gostemek icin ama projelerde tabii ki bunlari ya app.config, web.config içerisine ya da belli bir lokasyonda tuttuğumuz xml dosyasi içerisinde tutuyoruz ki bu bilgiler degistiginde sürekli kod degisikligi yapmak zorunda kalmayalım.

Early ve Late Binding Arasındaki Farklar

Dynamics CRM 2011 ve sonrasinda CRM içerisinde programcılar kendilerine birden fazla programlama biçimi seçebilirler. Dynamics CRM’de WSDL kullanarak early-bound tipleri ve Dynamics Entity sınıflarını kullanarak da late-bound programlama yapabilirsiniz. Plug-in ve Workflow yazabilmek için late-bound tipleri kullanmamız gerekmektedir.

Dynamics CRM 4.0’da entity sınıflarının duruşu aşağıdaki şekildeki gibiydi;

Şimdi ise Dynamics CRM 2011’de bu yapı şu şekilde değişti;

DynamicEntity sınıfı artık Entity sınıfı isimli bir sınıfla yer değiştirdi. Bunun anlamı ise build time yani early bound tiplerle, runtime yani late bound tiplerin artık tek sınıftan türemesinin gerçekleşmiş olduğudur.

Dynamics CRM’de artık WSDL’e direkt ulaşamıyoruz. Daha önceki makalemde de anlattığım gibi 2 tane dll’i referans olarak eklemek ve servise bağlantı kurmak gerekmektedir.

Late-Bound olarak isimlendiren mimaride siz Entity sınıfından bir nesne türetmeli ve bu nesnenin attribute collection’da da değerlere yer vermelisiniz. Tabii burada değer alanlarının crm içerisindeki logical name’lerini kesinlikle bilmeniz gerekmektedir.

Aşağıdaki örnek bize late-bindig yapısının nasıl işlediğini gösterecektir;

Entity lead = new Entity("lead");

lead.Attributes["subject"] = "Deneme Firmasi";

lead.Attributes["firstname"] = "Baris";

lead.Attributes["lastname"] = "KANLICA";

lead.Attributes["companyname"] = "Mawens Business Solutions";

lead.Attributes["numberofemployees"] = 20;

Guid leadid = service.Create(lead);

Entity sınıfını kullanmaya başladığımız zaman late-binding’e giriş yapmış oluyoruz. Entity türünden oluşturduğumuz nesneye biz Lead türünden bilgileri içine dolduracağız diyoruz. Contact, Opportunity gibi CRM içerisindeki bütün nesneleri bu şekilde oluşturabiliriz.

Daha sonra ise alanların logical name’lerini vererek bunların değerleri veriyoruz. Burada .net tabanlı türleri kullanabilmekteyiz. CRM 4.0’da CrmBoolean, CrmNumber gibi türlere çeviriler yaparak nesnelerin içini doldururken artık buna ihtiyacımız bulunmamaktadır.

service isimli WCF tabanlı servisimizden türemiş nesnenin Create Metodunu kullanarak nesnemizi CRM içerisinde bir kayıt olarak oluşturuyoruz.

Early-Bound olarak isimlendirilen mimaride de ise CrmSvcUtil.exe aracını kullanarak bir OrganizationServiceContext türetmelisiniz. Daha sonra ise bu aracın türettiği nesneleri kullanabilir hale gelebilirsiniz. Tabii burada her bir nesnenin şema isimleriyle hareket ettiğimiz unutulmamalıdır.

Aşağıdaki örnek bize early-binding yapısının nasıl işlediğini gösterecektir;

CrmDataContext orgContext = new CrmDataContext(ServiseBaglan());

 

var contact = new Contact()

{

    FirstName = "Alan",

    LastName = "Smith"

};

orgContext.AddObject(contact);

 

orgContext.SaveChanges();

 

Burada ServiseBaglan() daha önceki makelemde belirttiğim gibi IOrganizationService Interface’inden türemiş bir sınıfı teşkil  etmektedir. Yani CRM’in WCF servisine hazır ve açık bir bağlantıdır.

Contact ise CRM içerisinde kişiler entity’sidir, Account, Lead, Invoice,Quote gibi daha bir çok entity bulunmaktadır.

Firstname ve Lastname ise kişinin adı ve soyadı için değerleri temsil etmektedir  ve bu bilgi OrganizationContext’ten gelmektedir. Bir sonraki yazında CrmDataContext isimli bu OrganizationContext’in CrmSvcUtil.exe aracılığıyla nasıl oluşturulduğu göstereceğim.

Daha sonra ise bu doldurduğumuz contact nesnesini OrganizationContext’e teslim ediyoruz ve işlem yapılması için SaveChanges() metodumuzu çağırıyoruz.

Farklılıkları ise şu şekilde sıralayabiliriz;

·         Early-Bound Entity Sınıflarının en büyük avantajı compile time da bize bütün hataları göstermesidir. Yani uygulamamızı yazarken ya da derlerken türler arası uyumsuzluk ya da yanlış değer atama gibi bütün yanlışlıklarımızı gözler önüne sermektedir. 

·         CrmSvcUtil bize tüm CRM mimarisini örneklerken bütün nesneleri ve onun ilişkilerini de getirmektedir. Böylece nesne dönüşümleri ve tür güvenliği de sağlanmış olmaktadır.

·         Visual Studio içerisinde inteli sense özelliğini kullanmamızı sağlar.

·         Dynamics CRM 4.0’dan beri WSDL ile çalışan kişiler bu yeni yapıda hiçbir farklılık hissetmeyeceklerdir.

CrmSvcUtil.exe ile Early-Bound Sınıflar Oluşturmak

Early-Bound tiplerle çalışabilmek için obje modelini bilmeye ihtiyacımız vardır. İşte CrmSvcUtil.exe bize bu kodu üretecek olan programdır.

Program early-bound .Net Framework sınıflarını ve entity modellerini Microsoft Dynamics CRM 2015 içerisinden almakta ve bize bir .cs dosyası halinde vermektedir. Bu noktadan sonra üretilen bu .cs dosyasını ya Visual Studio ile kodunuzun bir parçası olarak kullanabilir ya da bir dll haline getirip projenize referans olarak ekleyebilirsiniz. Bu sayede Visual Studio içerisinde intelli-sense özelliği ile kod geliştirebilirsiniz.

Eğer isterseniz uygulama her bir entity için ayrı bir partial class’da oluşturabilir.

CRM’in SDK’sında bin klasörü içerisinde bulabileceğiniz bu aracı command prompt ile çalıştırabilirsiniz.
crmsvcutil.exe            

/url: buraya Organization Service’in adresi gelecek

/out: çıktının hangi dosyaya olacağı bilgisi

/username : servise bağlanılacak kullanıcı adı

/şifre : servise bağlanılacak şifre

Eğer CRM’de zaten kullanıcı olan bir kişi ile oturum açtıysanız k.adı ve şifre belirtmenize gerek yok.

Bu şekilde gerekli cümleyi command promt’a yazdığınızda yukarıdaki ekranda olduğu gibi .cs dosyanızı alabilirsiniz.

Ek olarak aşağıdaki parametreleri de verebilirsiniz;

/serviceContextName: Eğer .cs dosyanızı LINQ Service Context vasıtasıyla LINQ sorgularını da desteklemesini istiyorsanız bu özelliği kullanmalısınız. Buraya türetilecek servis context’inin adını girmelisiniz örneğin “CrmDataContext” gibi.

Burada ek olarak şunu da belirtmeliyim ki bu komutu varsayalında ben hep kullanıyorum. Bu komutu kullandığımız zaman  2 şeyi unutmamız gerekmekte;

1.      Bir OrganizationContext oluşmakta artık onu kullanmamız gerekmekte, aşağıdaki örnekte olduğu gibi;

CrmDataContext orgContext = new CrmDataContext(ServiseBaglan());

2.      Crm Servis çağrısına şu özelliği eklememiz gerekmekte;

_serviceproxy.EnableProxyTypes();

 

Bu iki maddenin detayını LINQ ile veri  sorgulama makalemde daha detaylı anlatacağım.

/namespace : Varsayılanda .cs dosyası bir namespace olmadan türetilir bu özelliği kullanarak kodu bir namespace altında toplayabilirsiniz.

 /language : CrmSvcUtil.exe varsayılanda C# kodu üretil eğer VB kodu üretmek istiyorsanız bu özelliğe VB değerini vermeniz gerekmekte.

Bu tool aşağıdaki örnekte olduğu gibi bir kod üretmektedir;

 

    /// <summary>

    /// Bir müşteriyi veya potansiyel müşteriyi temsil eden işletme. Ticari işlemlerde faturalanan şirket.

    /// </summary>

    [System.Runtime.Serialization.DataContractAttribute()]

    [Microsoft.Xrm.Sdk.Client.EntityLogicalNameAttribute("account")]

    [System.CodeDom.Compiler.GeneratedCodeAttribute("CrmSvcUtil", "5.0.9688.1244")]

    public partial class Account : Microsoft.Xrm.Sdk.Entity, System.ComponentModel.INotifyPropertyChanging, System.ComponentModel.INotifyPropertyChanged

    {

 

        /// <summary>

        /// Default Constructor.

        /// </summary>

        public Account() :

            base(EntityLogicalName)

        {

        }

 

        public const string EntityLogicalName = "account";

 

        public const int EntityTypeCode = 1;

 

        public event System.ComponentModel.PropertyChangedEventHandler PropertyChanged;

 

        public event System.ComponentModel.PropertyChangingEventHandler PropertyChanging;

 

        private void OnPropertyChanged(string propertyName)

        {

            if ((this.PropertyChanged != null))

            {

                this.PropertyChanged(this, new System.ComponentModel.PropertyChangedEventArgs(propertyName));

            }

        }

Plug-in'i Debug Etmek

CRM 2015 icerisinde yazmis olduğumuz bir plug-in’i debug etmenin iki temel yolu bulunmakta. Birinci yol calisan sisteme visual studio ile attach olarak yapilan, ikinci yol ise plug-in profiller kullanmak. Profiller icin Microsoft dokümantasyonlarda plug-in performansini ölçmek icin kullaniliyor dese de aslinda 1. Yöntemden daha saglikli olduğunu söyleyebilirim. Ozellikle Online sistemler icin başka çareniz de yok zaten.

Servis’lere Attach olarak Debug Etme

Plug-in’i sisteme kaydettikten sonra visual studio ile nereye attach olacagimizi seçmemiz gerekmekte.

 

Kayit Ayari

Servis

online

w3wp.exe

offline

Microsoft.Crm.Application.Hoster.exe

asynchronous olarak kaydedilmis plug-in’ler (ya da custom workflow’lar)

CrmAsyncService.exe

sandbox (isolation mode)

Microsoft.Crm.Sandbox.WorkerProcess.exe

 

Online : CRM Web arabirimini

Offline : Outllok Client gibi offline yapidaki yazilimlar

 

Kendimize uygun olan secimi yaptıktan sonra geriye bir tek breakpoint’i seçip attach olmak kaliyor.

 

Visual Studio’yu acip “Attach to Process..” diyoruz.

 


Sonra asagidaki ekran goruntusu gelecek ve ilgili servisi seçeceğiz.

 

 


Asagidaki ekran goruntusunde de goruldugu uzere visual studio ilgili yerde devreye girecek ve bizim kodu debug etmemizi saglayacaktir.


 

Islem bu kadar basit sadece dikkat etmeniz gereken noktalar bulunmakta;

1.       Eger disk’e yaz adimini seçerek plug-in’i sisteme kayit ettiyseniz bu plug-in’in debug modda yeni bir versiyonunu ayni dizine kopyalamak icin plug-in üzerinde calistigi servisi yeniden baslatmaniz gerekir.

2.       Plug-in üzerinde değişiklikler yaptiginizda her seferinde registration tool’u ile güncelleme islemini yapin.

3.       Eger plug-in’i bu sekilde test edip butun işlemleri bitirdiyseniz onu veritabanina kaydetmenizi tavsiye ederim. Disk olarak birakmaniz pek önerilen bir yöntem değildir.

4.       Her ne olursa olsun .pdb uzantili dosyalari assembly klasörü içerisinde birakmayin.

5.       Sandbox içindeki bir plug-in’i debug etmek istiyorsaniz asagidaki registery ayarinin 1 (DWORD) değeri tasidigindan emin olun : HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\MSCRM\SandboxDebugPlugins

Plug-in Profiller’i kullanarak Debug etme

Bu yöntemi kullanmak birçok bakimdan daha avantajli nedeni ise CRM size kullanicinin yaptigi hareketi simule ediyor ve böylece siz bunun üzerinden debug ediyorsunuz. Ayrica ciktilari baskalarina gönderme opsiyonu da bulunmakta. En değerli ozelligi ise plug-in’i derleyip derleyip CRM’e atmak gibi bir derdiniz yok. Yani bir hata mi yakaladiginiz ya da kodun bir yerini mi değiştirmek istiyorsunuz tek yapmaniz gereken degisikligi yapip uygulamaya yeniden bağlanmak ayni kullanici hareketi tekrar simule edilecek ve siz de yaptiginiz degisikligin etkilerini göreceksiniz.

 

Simdi sirasiyla bu işlemi nasil yapacagimiza bakalim. Oncelikle “Plug-in Registration Tool”’u aciyoruz ve işlem yapmak istediğimiz organizasyonu seçiyoruz.

Tool üzerindeki “Install Profiller” düğmesine tikliyoruz. Boylece “Plug-in Profiller”’da listemizde gozukmeye basliyor.

Daha sonra test etmek istediğimiz step’i seçiyoruz ve yine toolbar’da yer alan “Start Profilling” düğmesine basıyoruz. Karsimiza asagidaki gibi “Profiler Settings” ekrani cikiyor.

 

 

Bu adimda iki secenekten birini seçmeniz lazim.

·         Exception: Microsoft, Exception yöntemini önermekte gordugunuz gibi. Bunun anlami ise su kullanici ya da siz plug-in’i tetikledeginizde plug-in calisacak ve sistem size bir hata mesaji gösterecek. Bu hata mesaji içerisinde plug-i debug etmemize yarayacak bilgiler yer alacak. Bu bilgileri almak icin cikan hata penceresinde “Download Log File” düğmesine basmaniz gerekmekte.

 

·         Persist to Entity: Eger ikinci adimi seçerseniz bu sefer butun bilgiler CRM içerisinde bir Entity içerisine yazılacak.

 

Iki adimdan birini seçip plug-in’i tetikleyecek işlemi yaptıktan sonra “Plug-in Registration Tool” içerisinde “Debug” düğmesine tiklamaniz gerekmekte.

 

 

Karsiniza asagidaki gibi bir ekran gelecek. Bu ekran bir önceki seçtiğiniz adima gore iki işlemden birini yapmaniz gerekmekte;

 

Eger “Exception” adimini seçtiyseniz “…”’ya basarak kaydetmiş olduğunuz hata dosyasinin yerini gösterin. Eger “Persist To Entity” adimini seçtiyseniz asagi doğru duran ok düğmesine basiniz. Karsiniza soyle bir ekran cikacak;

 

 

Bu ekrandan kaydettiğiniz profile log’unu seçebilirsiniz.

 

Sonra sirasiyla .dll dosyanizi sisteme gösterin ve debug etmek istediğiniz Plug-in’i secin. Visual Studio’yu acin ve “PluginRegistration.exe” uygulamasina attach olun. Start Execution dugmesina basin ve breakpoint koyduğunuz yerde bekleyin. Bir sure sonra Visual Studio’a beklediğimiz yere gelecek ve bizim debug etmemizi sağlayacak.

 

 


Eger plug-in’de değişiklik yapmaniz gerekiyorsa değişiklikleri yapin ama CRM’e atmayin ilk once biraz önceki adimlari uygulayarak kodu tekrar test edin. Artik koddan eminseniz CRM içerisine gönderebilirsiniz güncellediğiniz .dll’i.

 

Bu arada belirtmeliyim ki asagida “plug-in traces” bolumunden de debug etmeden kodun nasil calistigini izleyebilirsiniz.



Burada icin TracingService ile yazacaginiz mesajlar görüntülenecektir.

Hadi Plug-in Yazalim

Plug-in’ler hakkında temel bilgileri öğrendiğimize gore artik plug-in yazabiliriz. Asagida vereceğim orneklerde bir plug-in içerisinde yapabileceğiniz temel işlemleri anlatmaya calisacagim. Bu kodlara CRM SDK\SampleCode\CS\Plug-ins içerisinden ulaşabilirsiniz.

Veritabanina gitmeden kayitlari değiştirmek

Daha once de ifade ettiğim gibi CRM içerisinde bir kayit veritabanina gitmeden Pre-Operation(Pre-Event) adiminda kaydettiğiniz bir plug-in ile kullanicinin oluşturmak istediği kayda ulaşabilirsiniz.

Asagidaki kod oluşturulan bir account(firma) nesnesinin içerisine eger yok ise bir numara oluşturarak bunu accountnumber(müşteri numarasi) alanina vermekte böylece kayitta olmayan bir alan veritabanina bu alan eklenmiş bir sekilde gidecek.

Kodda da görebileceğiniz uzere ilk once Execute metodumuzu oluşturuyoruz. Biliyorsunuz ki bu metod parametre olarak içine aldigi ServiceProvider ile bize ihtiyacimiz olan butun verileri sunacak.

Ilk once Context’i ServiceProvider’dan türetiyoruz. Daha sonra da Context içerisindeki Target’in bir Entity mi olup olmadigina bakıyoruz. Tam bu noktada gelin Context nesnesinin içerisine bir bakalim.

Asagidaki ekran goruntusunu bu plug-in’i debug ettiğim anda aldim. Ilerleyen bölümlerde bir plug-in’in nasil debug edileceğini anlatacagim. Simdilik Context’e odaklanalim.

Gorebileceginiz uzere Context UserId, BusinessUnitId, MessageName, PrimaryEntityName, CreatedOn gibi o anda isimize yarayacak birçok veri yiginini içermekte. Iste Plug-in içerisinde ihtiyacimiz olanlari buradan alip kullanacagiz.

Entity ise onu entity sinifindan bir nesne haline getiriyoruz.

Bu sefer bu oluşturduğumuz yeni entity nesnesi account turunden bir nesne midir diye bakıyoruz.

Daha sonra Icinde accountnumber diye bir alan var mi diye bakıyoruz. Yoksa iste tam bu noktada veritabanina doğru yolculuğa cikmis olan kullanicinin bu kaydına müdahale edip içerisine bizim urettigimiz numara ile accountnumber nesnesini doldurarak entity mize veriyoruz. Artik içerisinde accountnumber alani da var.

             /// <summary>

        /// A plug-in that auto generates an account number when an

        /// account is created.

             /// </summary>

        /// <remarks>Register this plug-in on the Create message, account entity,

        /// and pre-operation stage.

        /// </remarks>

        //<snippetAccountNumberPlugin2>

        public void Execute(IServiceProvider serviceProvider)

             {

            // Obtain the execution context from the service provider.

            Microsoft.Xrm.Sdk.IPluginExecutionContext context = (Microsoft.Xrm.Sdk.IPluginExecutionContext)

                serviceProvider.GetService(typeof(Microsoft.Xrm.Sdk.IPluginExecutionContext));

 

            // The InputParameters collection contains all the data passed in the message request.

                    if (context.InputParameters.Contains("Target") &&

                           context.InputParameters["Target"] is Entity)

            {

                // Obtain the target entity from the input parameters.

                           Entity entity = (Entity)context.InputParameters["Target"];

                //</snippetAccountNumberPlugin2>

 

                // Verify that the target entity represents an account.

                // If not, this plug-in was not registered correctly.

                if (entity.LogicalName == "account")

                {

                    // An accountnumber attribute should not already exist because

                    // it is system generated.

                                  if (entity.Attributes.Contains("accountnumber") == false)

                                  {

                        // Create a new accountnumber attribute, set its value, and add

                        // the attribute to the entity's attribute collection.

                                        Random rndgen = new Random();

                        entity.Attributes.Add("accountnumber", rndgen.Next().ToString());

                                  }

                                  else

                                  {

                                        // Throw an error, because account numbers must be system generated.

                        // Throwing an InvalidPluginExecutionException will cause the error message

                        // to be displayed in a dialog of the Web application.

                        throw new InvalidPluginExecutionException("The account number can only be set by the system.");

                                  }

                           }

                    }

             }

Umarim birsey dikkatinizi çekmiştir. Entity içerisine direkt alani Attributes.Add metodu ile ekliyoruz. Yani bir update işlemi yapmıyoruz zaten kayit daha veritabanina gitmedi doğal olarak CRM Service nesnesinin bir instance’ini olusturmamiza da gerek kalmadi.

Update aninda update edilmemiş değerlere ulaşmak

Baslik biraz karisik gelebilir ama aslinda tam olarak da durum bu update aninda update edilmemiş alanlara ulaşmak istiyorsaniz birazdan bahsedecegim yöntemi uygulamniz gerekmekte. Peki biz neye neden ulasamiyoruz diye soracak olursaniz aciklayayim. Dynamics CRM’in Create aninda kayit ile ilgili elde ettiği butun bilgileri bize Target’tan türettiğimiz entity içerisinde verir. Asagidaki ekran goruntusunde de bu durumu görebilirsiniz.

Update aninda durum bundan farkli sistem bize sadece (doğal olarak) update edilmiş alanlari vermektedir. Asagidaki ekran goruntusune bakabilirsiniz.

Ben bu contact üzerinde sadece jobtitle alanini güncelledim. Sistem jobtitle ve yaninda ihtiyaç duyulacak birkaç bilgiyi daha Target’a vermekte o kadar.

Simdi konu basligina dönecek olursak iste tam bu update aninda ben update edilmemiş bir alanin değerine ulaşmak istersem ne yaparim? Sistemde bunun için Image yani o kaydin o anki snapshot’ini almamizi sağlayan bir ozellik var.

Herhangi bir plug-in step’i üzerinde sag tuşa basarak “create new image” seçeneğini seçtiğimizde asagidaki ekran karsimiza gelecektir.

Bu ekranda Pre ve Post olarak istediğimiz alanlari parametre olarak seçebilir ve bunlara genel bir isim verebiliriz. Ben Target dedim.

Iste bu ayarlamayi yapdiginizda asagidaki ekran goruntusundeki gibi update aninda değişmeyen ama sizin erişmek istediğiniz alan/alanlar PreEntityImages içerisinde hazir olacaktır.

 

Peki kod tarafında buna nasil ulasacagiz derseniz o da su sekilde olacak;

Once image nesnesine ulaşıyoruz:

Entity image = (Entity)context.PreEntityImages["Target"];

Sonra image içerisinden istediğimiz alana erişiyoruz:

String descriptionMessage = "Old full name: " + image["fullname"];

 

Uzerinde calistigim nesnenin id’si nerede?

Update edilmis ya da post-operation durumdaki bir nesnenin id’sine ihtiyaç duyarsaniz su sekilde elde edebilirsiniz:

Guid id = new Guid(context.OutputParameters["id"].ToString());

Ya da

Guid id = context.PrimaryEntityId;

 

Plug-in’ler arasinda bilgi paylasimi

Eger bir plug-in içinde oluşturduğumuz bir veriyi diğer plug-in’lerin de erişmesini istiyorsak “SharedVariables” yapisini kullanmamiz gerekmekte. SharedVarabiles aslinda bir parametre kolleksiyonu ve içerisinde paylaşmak istediğiniz nesneleri saklayabilirsiniz.

 

Asagida 2 tane plug-in yer almakta. Ilk plug-in (PreEventPlugin)

context.SharedVariables.Add("PrimaryContact", (Object)contact.ToString());


Kodu ile Contact isimli Guid nesnesini “PrimaryContact” adinda SharedVariables içerisinde saklamakta.

 

Ikinci plug-in ise Post-event aninda calismakta ve SharedVariables’den istediği değeri örnekteki gibi almaktadır.

 

Boylece plug-inler arasi veri transferi ve yapilmis olmakta.

 

Guid contact = new Guid((string)context.SharedVariables["PrimaryContact"]);

 

 

    public class PreEventPlugin : IPlugin

    {

        public void Execute(IServiceProvider serviceProvider)

        {

            // Obtain the execution context from the service provider.

            Microsoft.Xrm.Sdk.IPluginExecutionContext context = (Microsoft.Xrm.Sdk.IPluginExecutionContext)

                serviceProvider.GetService(typeof(Microsoft.Xrm.Sdk.IPluginExecutionContext));

 

            // Create or retrieve some data that will be needed by the post event

            // plug-in. You could run a query, create an entity, or perform a calculation.

            //In this sample, the data to be passed to the post plug-in is

            // represented by a GUID.

            Guid contact = new Guid("{74882D5C-381A-4863-A5B9-B8604615C2D0}");

 

            // Pass the data to the post event plug-in in an execution context shared

            // variable named PrimaryContact.

            context.SharedVariables.Add("PrimaryContact", (Object)contact.ToString());

        }

    }

 

    public class PostEventPlugin : IPlugin

    {

        public void Execute(IServiceProvider serviceProvider)

        {

            // Obtain the execution context from the service provider.

            Microsoft.Xrm.Sdk.IPluginExecutionContext context = (Microsoft.Xrm.Sdk.IPluginExecutionContext)

                serviceProvider.GetService(typeof(Microsoft.Xrm.Sdk.IPluginExecutionContext));

 

            // Obtain the contact from the execution context shared variables.

            if (context.SharedVariables.Contains("PrimaryContact"))

            {

                Guid contact =

                    new Guid((string)context.SharedVariables["PrimaryContact"]);

 

                // Do something with the contact.

            }

        }

    }